Antalya’nın Manavgat ilçesinde yaşayan Mustafa Gökçe, yıllarca bekçiliğini yaptığı çorak topraklarda hayal bile edilmeyen bir başarıya imza attı. Gökçe, 25 yıl boyunca boş duran araziyi değerlendirme kararı alarak, yüksek tuz içeriğine sahip toprağa hayat verdi ve bugün yılda 3 tonluk deniz börülcesi üretimi yapan bir üretici haline geldi.
1999 yılında Manavgat’a bağlı Denizyaka Mahallesi’nde bulunan 700 dönümlük bir çiftliğe devlet tarafından kayyum atanmasının ardından bekçi olarak göreve başlayan Mustafa Gökçe, yıllarca bu arazide çalıştı. Arazi özel sektöre devredildikten sonra da görevine devam eden Gökçe, bir gün boş kalan alanlara sadece göz kulak olmakla kalmayıp nasıl değerlendirebileceğini düşünmeye başladı.
Toprağın yüksek tuz oranı nedeniyle verimsiz görülen bu arazinin aslında bazı özel bitkiler için uygun olabileceğini fark eden Gökçe, araştırmalarına başladı. Yolculuğu onu Mersin ve İzmir’e kadar götürdü. Bu bölgelerde doğal olarak yetişen ve özellikle balık restoranlarının vazgeçilmezi olan deniz börülcesi dikkatini çekti.
5 küçük kök deniz börülcesini Mersin’den alarak araziye eken Gökçe, sabırla sonuçlarını bekledi. Her yıl biraz daha fazla ürün elde etti. 1 kilo ile başlayan üretim bugün 500 dönüm arazide yıllık 3 tona ulaştı.
Hiçbir kimyasal veya gübre kullanmadan tamamen doğal yöntemlerle üretim yaptığını belirten Gökçe, ilk yıllarda deniz börülcesini tanıtmak amacıyla balık restoranlarına ücretsiz örnekler sunduğunu ifade ediyor. Zamanla ürününün lezzeti ve kalitesiyle dikkat çektiğini, hal esnafı, pazarcılar ve restoran zincirlerinden yoğun talepler almaya başladığını söylüyor.
“Türkiye’de bu ürünü kültür üretimi olarak ilk yapan kişi benim. Bugün talebe zor yetişiyorum. Planım üretimi önce 10 tona, ardından 50 ve 100 tona çıkarmak. Büyük bir salamura tesisi kurup ihracata başlamayı hedefliyorum,” diyor Gökçe.
Deniz börülcesi, nisan ayında yeşermeye başlıyor ve normalde kasım ayına kadar hasat devam ediyor. Ancak 2025 yılında kuraklık koşulları nedeniyle hasat dönemi bu yıl eylül ayında sona erdi. Gökçe, su tasarrufu ve doğal üretim tekniklerine dayalı üretim modeliyle zorlukları büyük ölçüde aştığını belirtiyor.
Mustafa Gökçe’nin hikayesi, girişimciliğin sadece büyük yatırımlarla değil, vizyon ve azimle de mümkün olduğunu bir kez daha gösteriyor. Atıl bir araziyi değerlendirme fikriyle başlayan yolculuk, bugün yerli üretim, doğallık ve ihracat hedeflerini kapsayan bir tarım girişimine dönüşmüş durumda.